1989 άρθρα-απόψεις μου, για λιμάνι- Μαρίνα- πλάζ !

"προφητικά" κείμενα μου,πριν 50 χρόνια και πριν 26 χρόνια,πού βάδιζε η Ελλάδα μας !

" έτσι απλά ! ",κείμενο μου στην εφημερίδα "Ρέθεμνος" της 11.3.2006

2009 κείμενο Νίκου Νίνου, απλά...έκανε τ αυγό της (η κότα που κάνει πολύ φασαρία!)

απλά, έκανε το αυγό της!

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου, επικεφαλής της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου

Οι λογοτέχνες ,στοχαστές της ζωής και των εννοιών της οι οποίες διαχέονται στην απέραντη καθημερινότητα, απαλλαγμένοι από δεικτωρολογιακό άγχος, μέσα σε ελάχιστες λέξεις κατορθώνουν να «εγκλωβίζουν» τεράστια νοήματα και αλήθειες.

Τα μικρά καθημερινά πράγματα ,αυτά που τρέχουν δίπλα μας ,ασταμάτητα και πάντοτε,  και τα οποία όλοι μας απαξιώνουμε και δεν ασχολούμαστε μαζί τους , παρασυρμένοι στον ζαλιστικό χορό των πιεστικών προβλημάτων μας,  των αμέτρητων υποχρεώσεων μας, και της ασταμάτητης κίνησης του χρόνου μας, εμπεριέχουν τεράστια νοήματα και αλήθειες, που ,απλά, μας προσπερνούν!

Ανέκαθεν , η μεγαλοποίηση του αυτονόητου αποτελούσε ένα διαχρονικό «σπόρ» ,στο οποίο υπήρχαν, πάντα,  «αθλητές» όλων των βαθμίδων, από τους απλούς «γλείφτες»’ μέχρι τους πρωταθλητές «κόλακες»!

Όπως στην φυσική φύση , υπήρχαν και υπάρχουν ποικίλων προορισμών και ιδιοτήτων παράσιτα, έτσι και στις ανθρώπινες κοινωνίες, εφύοντο και φύονται ποικίλων ποιοτήτων και μεγεθών  «παράσιτα» ,τα οποία επιβιώνουν και «τρέφονται» από τους άλλους ,στους οποίους προσκολώνται.

Όπως στην φύση τα παράσιτα προσφέρουν ,και γιαυτό τα ανέχονται τα «θύματα» τους, έτσι και στις ανθρώπινες κοινωνίες τα «παράσιτα» εκπληρώνουν ανάγκες και προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες ,και γιαυτό η ύπαρξη και λειτουργία τους είναι …αυτονόητη!

Οι «υπηρεσίες» του παράσιτου-μεγαλοποιητή ,μπορεί να ξεκινούν από μια απλή διάδοση , και ,(με μια πειστική διήγηση), «εξιστόρηση» φανταστικών κατορθωμάτων  του «ξενιστή» του, να προχωρούν σε ένα πολυποίκιλο και φανταχτερό στόλισμα της προσωπικότητας και των αξιών του,( αυτό που σήμερα το ονομάζουν βιογραφικό ,προφίλ ,ίματζ κλπ ) και να αξιοποιούν , να μπαλονοποιούν ,και να κουβοσυσκευάζουν »,την ελάχιστη πράξη του, που θα βρούν υπάρχουσα!

Είναι φυσιολογικό, όταν χρειάζεται να «φουσκώσεις» ‘ένα «σκελετό, να υπάρχει η ανάγκη να τον παραγεμίσεις με οσαδήποτε και οποιαδήποτε «πούπουλα» υπάρχουν.

Αυτήν την δουλειά , που συχνά είναι απαραίτητη, εκτελούν με περίσσεια …ευσυνειδησία και ικανότητα ,τα παράσιτα, και γι αυτό η ύπαρξη τους είναι αυτοφυής ,όπου τα χρειάζονται.

Πόσες φορές ,τέτοιοι «εθελοντές» δεν βγαίνουν στα ραδιόφωνα κλπ ΜΜΕ, για να «θαυμάσουν» ,για να «επισημάνουν» ,για να «επιβραβεύσουν» ,για να «συγχαρούν» τους καρεκλοκαθήμενους ,για τα πιο απλά και αυτονόητα πράγματα!

Πχ ο δήμος  επισκεύασε κάπου μια ,υπάρχουσα, παιδική χαρά, ενός ελάχιστου κόστους.

Την επομένη αρχίζει η ….«καταιγίδα»!

Ο ένας εκθειάζει την  απέραντη ευαισθησία του δημάρχου, ο άλλος εκπέμπει μύρια συγχαρητήρια , ο τρίτος επισημαίνει με βαθύτατο στόμφο ότι «επί τέλους» φτειάχθηκε το «πολύτιμο» αυτό έργο, ο τέταρτος απαρριθμεί τους «δράκοντες»  κινδύνους από τους οποίους μας απάλλαξε ο Αηγιωργοδήμαρχος, και δεν έχουν τελειωμό , αυτές οι αυθόρμητες «παρεμβάσεις» ,σε αριθμούς ,σε ποιότητα, και ….σε συναγωνισμό !

Όλα αυτά τα «ουρανομήκη» ,αν τα παραμερίσεις  για να δεις την ουσία που είναι από κάτω, θα βρείς μια ψευτοδαπάνη , που ήταν αυτονόητη να γίνει.

Κανείς όμως δεν βγαίνει, και δεν αξιολογεί, να «αντιπαρατεθεί» και να σβήσει αυτούς τους τεράστιους «προβολείς»!

Αλλωστε είναι τόσο συνήθεις και συνεχείς , αυτές οι προβολεοφωτίσεις, που ποιος να προλαμβάνει να κάνει τέτοιες αποκαταστάσεις ,όταν έχει και την δουλειά του να κάνει για να βγάλλει το μετοκάματο.

Ετσι οι προβολείς μένουν , η παρασιτοβίωση συνεχίζεται αμείωτη, και οι άνθρωποι ανενόχλητοι, …κάνουν την δουλειά τους!

Εδώ και κάποια χρόνια έχω την «πολυτέλεια» να διατηρώ μερικές κοτούλες σε ένα χωράφι μου ( μέσα από την παπουδοανάγκη μου να εξασφαλίσω αυγουλάκια για τα εγγόνια μου!),και ,υποχρεωτικά, επιτρέπω στον εαυτό μου , να «παρκάρει το αυτοκίνητο» για λίγη ώρα και να ηρεμεί στην φύση ,ζώντας και απολαμβάνοντας την μικρή «κοινωνία» του χωραφιού μου.

Κάποιες φορές, στο χωράφι γίνεται ….πανικός!

Η ηρεμία διαταράσσεται ,και όλο το χωράφι αναστατώνεται.

Μια  κότα ,εκφράζοντας την ανακούφιση της γέννησης του αυγού της ,ξεσπά σε ένα έντονο κακάρισμα , στο οποίο την ακολουθεί , κακαρίζοντας, όλη η τοπική κοτοκοινωνία!

Και όταν συνέλθεις από αυτόν τον πανικό ,αν θελήσεις να αξιολογήσεις  το περιστατικό , σίγουρα, λογικά,  θα καταλήξεις ότι, «τόση φασαρία γιατί;»

Απλά ,μια κότα έκανε το αυγό της!

Είναι τόσο φοβερό και μεγάλο ,για να «χαλάσει» ο κόσμος από κακαρίσματα!

Να θυμήσουμε ένα κομμάτι από κείμενο του μεγάλου λογοτέχνη Μαρκ Τουαίν ,ο οποίος έγραψε:

«Ο θόρυβος δεν αποδεικνύει τίποτε!

Συχνά μια κότα ,που απλά γέννησε ένα αυγό, κακαρίζει λες και γέννησε ένα αστεροειδή!»

Ας βάλλουμε ένα «μέτρο» στις υπερβολές μας.

Οι τυμπανοκρουσίες, τα λάβαρα, και οι παιάνες ,δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ,όταν ,μια κότα «απλά ,έκανε το αυγό της!»

Γιαυτό την έχουμε στο κοτέτσι ,στο χωράφι, απλά, για να κάνει το αυγό της!

30-4-09

[δημοσιεύθηκε στην «κρητική επιθεώρηση» της 1-5-2009 ]

.  

.

2008 κείμενο-σκέψεις Νίκου Νίνου,για χρήσεις γης κλπ

Νίκος Νίνος

Μόλις τώρα · 

ένα παραμύθι θα σας πώ, και .... όποιος το καταλάβει,ε, τότε θα κατάλαβε τί θέλω να πώ !

.............................................................

να πούμε την αλήθεια, αλλά…..
σαν παραμύθι!

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου
επικεφαλή της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου

Ο Ιησούς Χριστός μέσα από τις παραβολές Του ,δίδασκε μεγάλες αλήθειες.
Ετσι και ο γράφων ,θα ακολουθήσω το Δίδαγμα του, και , με μια μικρή ,φανταστική ,ιστορία θα προσπαθήσω να πω μια μεγάλη αλήθεια ,για ένα πολύ σοβαρό τοπικό θέμα.
Ηταν κάποτε ένας καλλιεργητής ,που είχε ένα όμορφο Περιβόλι.
Ολοι οι επισκέπτες του περιβολιού του, το θαύμαζαν γιατί ,πραγματικά, ήταν ένα αξιοθαύμαστο Περιβόλι.
Από ενδιαφέρον ,αλλά και επειδή είχε οικονομικό όφελος ,από αυτούς τους επισκέπτες, το στόλιζε ,το περιποιόταν, το πρόβαλλε ,όσο μπορούσε και όσο τα οικονομικά του τού επέτρεπαν.
Οι επισκέπτες του έρχονταν, περπατούσαν στο Περιβόλι, έκοβαν και απολάμβαναν τους καρπούς ,που τους προσέφερε ,και όλα πήγαιναν καλά.
Όμως ,όπως σε όλα τα καλά του κόσμου, έτσι και στο Περιβόλι, κάποια στιγμή, άρχισαν τα παράπονα, άρχισαν οι δύσκολες μέρες.
Μπήκαν στο Περιβόλι ,λογής λογής τρωκτικά και άλλα βλαβερά όντα, και το Περιβόλι άρχισε να χάνει την ομορφιά του.
Ο καλλιεργητής, βλέποντας το Περιβόλι στην άσχημη κατάσταση του, στεναχωριόταν.
Οι χωριανοί του ,όλοι , έβλεπαν και επιβεβαίωναν το πρόβλημα του Περιβολιού, και ,όλοι, άρχισαν να του συμβουλεύουν, ο καθένας την δική του γιατριά.
Μια μέρα, ένα όμορφο δενδρί του Περιβολιού, κόπηκε και έπεσε!
Ετσι ,έντονα επιρρεασμένος, ο καλλιεργητής , ξαφνικά, πήγε στον γεωπόνο του και ζήτησε λιπάσματα και φάρμακα για το Περιβόλι.
Ο γεωπόνος, βλέποντας την σοβαρότητα του προβλήματος, χωρίς να σκεφθεί ,χωρίς να ασχοληθεί διεξοδικά, και να μελετήσει το πρόβλημα, τον έστειλε σε μια ομάδα πρακτικών ,που ήξεραν από καλλιέργειες και από Περιβόλια, για να πουν ,και σε κείνον, και να αποφασίσουν τι να κάνουν.
Οι πρακτικοί συζήτησαν ,ξανασυζήτησαν, ξαναξανασυζήτησαν, και μια μέρα ,έγραψαν την γνώμη τους στο χαρτί, έχοντας ,όμως, στο μυαλό τους μπόλικο προβληματισμό και αμφιβολίες.
Φώναξαν στο μαγαζί του χωριού όλους τους χωριανούς, να τους πουν τι λένε, και να ζητήσουν την δική τους γνώμη και πρόταση.
Ειπώθηκαν πολλά, καθένας πρότεινε την δική του γιατριά, ειπώθηκαν απλά λόγια, ειπώθηκαν επιστημονικά λόγια, ειπώθηκαν γνωστά πράγματα, ειπώθηκαν γνωστές αλήθειες, ειπώθηκαν παράπονα ,ειπώθηκαν επιθυμίες ,ειπώθηκαν διαπιστώσεις.
Οι πρακτικοί, προβληματίσθηκαν πιο πολύ, ξανασκέφθηκαν το πρόβλημα , και προσπαθούσαν να βρούν την όπτιμη απάντηση στο υπαρκτό πρόβλημα.
Ακόμη σκέπτονται, ακόμη ψάχνουν !
Και το ερώτημα που τίθεται, είναι το εξής.
Αφού το πρόβλημα στο Περιβόλι προέκυψε, από τα βλαβερά ,που μπήκαν και υποσκάπτουν τα περιβολικά, και εκείνα μαραίνονται, μήπως δεν χρειάζονται λιπάσματα και φάρμακα, αλλά η λύση είναι να μπούν στο Περιβόλι οι γάτες , να επιβληθούν και να διώξουν τα τρωκτικά !
Μήπως συζητούμε πολλά ,ενώ η απάντηση βρίσκεται σε ένα και μοναδικό!
Τις περισσότερες φορές, μια λέξη είναι αρκετή για να εκφράσει τα πάντα.
2-9-08
................................................................................................
[δημοσιεύθηκε στην «κρητική επιθεώρηση» της 5-9-2008 ]
................................................................................................

Μου αρέσει!   Σχολιάστε   

Κοινοποιήστε

Σχόλια

2005 11 Απρίλη,Νίκος Νίνος εισήγηση για τουρισμός Ρεθύμνου

2008 κείμενο Νίκου Νίνου, αισιοδοξίες !